Post Description

Hij heeft zich een tijdje verstopt, maar Crash Bandicoot is terug van weggeweest. Op Sierra´s Spring Event was Crash of the Titans vorige week één van de titels die Sierra voor het eerst toonde. De game wordt gemaakt door Radical Entertainment, sinds Vivendi de titel na de PlayStation-periode overnam van Naughty Dog. We kregen de nieuwe Crash op de Wii te zien. Samen met de PlayStation 2 wordt de game daar in eerste instantie voor ontwikkeld. 

Met Crash of the Titans keert de altijd even vrolijk als gekke Crash Bandicoot terug voor een compleet nieuw avontuur. En dit keer geen vreemde uitstapjes naar een racegame, maar een ouderwetse platformer waar Crash om bekend is geworden. Verwacht dus veel kleurrijke cartoony omgevingen waar je in een rap tempo door het avontuurlijke verhaal rent. Natuurlijk is Neo Cortex weer de ultieme bad guy en zul je uiteindelijk met hem moeten afrekenen. Hij heeft namelijk de wezens van Crash' eiland gemuteerd tot monsterlijke beesten.

Voor Crash of the Titans heeft Crash een kleine make-over ondergaan.Hij ziet er nu een stuk jonger en wat 'liever' uit. Hiermee hoopt Radical een breder publiek aan te spreken. Tegelijkertijd moet Crash een diepgaande gameplay bieden en daar hebben ze iets leuks op bedacht.

Tijdens de missies moet je natuurlijk puzzels oplossen en vijanden verslaan. Een belangrijk onderdeel van Crash of the Titans hierbij is het gebruiken van de krachten van de vijand. Je kunt namelijk de vijand 'hijacken', zoals de ontwikkelaar het noemt. In principe komt dit neer op het 'kapen' van de vijand. In totaal zul je zo'n vijftien soorten vijanden tegenkomen, in de levels die ik zag waren dit vijanden vooral ijzeren robots (titans). Door op de nek van de vijand te springen kun je de controle over hem nemen. Natuurlijk laten de vijanden dit niet zomaar gebeuren dus zul je 'm eerst een paar klappen moeten geven zodat hij even dizzy is en je op z'n nek kunt springen.

Zit je hier eenmaal, dan kun je al zijn krachten en special moves gebruiken. En deze zul je nodig hebben, want alleen met je eigen schoppen en slagen kom je er niet. Het 'kapen' van de vijand is dan ook niet zomaar een leuke toevoeging, maar echt van belang om het spel door te komen.

Net als in vorige delen zijn de missies lineair en volg je dus een vast traject. Hoewel dit zeker niet negatief hoeft te zijn, was ik toch benieuwd of de ontwikkelaar wel eens met de gedachte heeft gespeeld om Crash in een open wereld rond te laten lopen. Dat was zeker het geval, maar voor dit deel wilde ze een typische Crash-game maken zoals we die kennen. Bovendien moet de game lekker snel zijn en daar past volgens de ontwikkelaar het beste een lineaire structuur bij. Maar kijk niet vreemd op als we in de toekomst Crash in een free-roaming game tegenkomen.